
"..bazen de saygideger abilerim ablalarim, dunyasi yerle bir olur insanin. hayat; fazla yormadan idare etmeyi saglayan butun anlamlarini yitiriverir. en akillica sandiginiz fikirlerinizin sacmaligini, en icten duygularinizin yapmacikligini kavrarsiniz. aslinda hicbir konuda fikriniz bulunmadigini, aslinda hickimseye karsi bir sey hissetmediginizi ve tum evrenin de size karsi gaddarca kayitsizlik icinde oldugunu. hep gozunuzun onunde durdugu halde o gune dek her nasilsa yok saymayi basardiginiz bu gercegi fark ettiginiz anda ilahi isleyisi de cozmek uzeresiniz demektir.
tanri,icinde tahammulfersa boslugu doldurmak icin evreni yaratir. evrenin icine gezegenleri, gezegenlerin icine dunyayi, dunyanin icine hayati, hayatinin icine insani yerlestirir. ve onun icine koyacak bir sey bulamaz. iste insan denen bu tuhaf hayvanin, varliklarin en yucesi ve en anlamsizi kilinisinin hikayesi. evrenin orasini burasinifelsefeyle, sanatla, askla, hatta ironik bicimde tanri ile bezerken, ortak anlamsizlarin en kucugunun elbette bir gercegi unutmamasi gerekmektedir. hakikatte butun kitaplar sayfalari doldurmak icin yazilir.."
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder